از آنجا كه غريزه جنسى سركشترين غرائز انسان است و خويشتن دارى در برابر آن نياز به تقوى و پرهيزگارى فراوان و ايمان قوى و نيرومند دارد ، در آيه بعد بار ديگر روى همين مساله تاكيد كرده و مىگويد : « هر كس غير اين طريق را ( جهت بهره گيرى جنسى ) طلب كند تجاوزگر است » ( * ( فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ ) * ) . تعبير به محافظت « فروج » گويا اشاره به اين است كه اگر مراقبت مستمر و پىگير در اين زمينه نباشد ، بيم آلودگى فراوان است . و تعبير به « همسران » شامل همسران دائم و موقت هر دو مىشود ، هر چند بعضى از مفسران اهل سنت در اينجا گرفتار اشتباهى شده‌اند كه در نكات به آن اشاره خواهد شد . تعبير به « * ( غَيْرُ مَلُومِينَ ) * » ( آنها مورد ملامت قرار نمىگيرند ) ممكن است اشاره به طرز فكر غلطى باشد كه براى مسيحيت انحرافى پيدا شده كه آنها هر گونه آميزش جنسى را خلاف شان انسان مىپندارند و ترك مطلق آن را فضيلت مىدانند تا آنجا كه كشيشان كاتوليك و همچنين زنان و مردان تارك دنيا ، در تمام عمر ، مجرد زندگى مىكنند ، و هر گونه ازدواج را مخالف اين مقام روحانى تصور مىكنند ! ( هر چند اين مساله بيشتر جنبه ظاهرى دارد اما در خفا جمعى از آنها طرقى براى اشباع غريزه جنسى خود انتخاب مىكنند و كتابهاى نويسندگان خودشان پر است از داستانهايى كه در اين زمينه نوشته‌اند ( 1 ) . به هر حال امكان ندارد خداوند غريزه اى را به عنوان بخشى از نظام احسن در انسان بيافريند و بعد آن را به كلى تحريم يا مخالف مقام انسانى بداند . اين نكته چندان نياز به ياد آورى ندارد كه حلال بودن همسران مخالف با بعضى از موارد استثنايى نيست ، مانند حالت عادت ماهانه و امثال آن .

--> ( 1 ) به تاريخ معروف ويل دورانت در اين زمينه مراجعه شود .